Wake me up when September ends

Już od dawna kołatała się w mojej głowie myśl, że tytuł tej notki muszę zaczerpnąć właśnie z utworu zespołu, który ostatnimi czasy bardzo mi się podoba. Bynajmniej nie dlatego, że treść notki ma odpowiadać treści piosenki Green Daya, ale dlatego, że ma zawierać się właśnie w tych kilku słowach, lekko tylko rozwiniętych (no dobra, zobaczymy co z tego wyjdzie… ;).

Słowa te, tłumacząc na polski, oznaczają „obudź mnie gdy skończy się wrzesień”. Dla Green Daya z całą pewnością miały inne znaczenie niż dla mnie, ale nie przeszkadzało mi to w użyciu ich. Co dla mnie znaczy pobudka pod koniec września? Wracam do domu. Do tego drugiego domu, w Radomiu. Do seminarium. Jutro. Właściwie dziś jest mój ostatni dzień wakacji, ostatni dzień laby od nauki, od regulaminu, od obowiązkowej modlitwy. I cieszę się z tego. Od dłuższego czasu nie mogę się już doczekać by wrócić. By wreszcie usiąść w ciszy przy biurku, włączyć ukochane Radio Plus, zaparzyć sobie kawę i wziąć do ręki pióro – zacząć pisać. Albo Pismo Święte i zacząć czytać… Nie przejmować się brzęczeniem telewizora, bo go nie mam. Mryganiem komputera (i nieziemskim pociągiem do niego), bo miną wieki nim go sobie kupię. Wreszcie na nowo się odnaleźć. Znów kłaść się o 22 i wstawać o 6 rano. Znów jeść tuczące żarcie smażone czy gotowane na masową skalę i tym razem starać się nie przytyć. Znów czuć że Bóg jest. Zawsze i wszędzie. I znów modlić się, by do następnych wakacji utrzymać to uczucie. Wracam. I dziękuję Bogu, że mam po co.

Pierwsze z wielu postanowień jakie podejmuję to skończenie z nałogiem internetowym. Internet w seminarium ma to do siebie, że dostępny jest jedynie w kafejce, tzw. internetowni. Klerycy nie mogą posiadać internetu podłączonego pod prywatny komputer. W zeszłym roku stopniowo zmniejszałem użytkowanie przeze mnie internetu, aż wreszcie udało mi się niezwykle je zredukować. Jednak gdy tylko przyszły wakacje – natychmiast znów zacząłem spędzać godziny przed komputerem. Wiem jednak, że w drugim domu będzie o wiele łatwiej. Dlatego właśnie jednym z postanowień „noworocznych” jest ograniczenie netu do godziny tygodniowo. To pozwala przypuszczać, że i notki tu przestaną pojawiać się co 2-3 dni, tak jak bywało to do dzisiaj. Postaram się zasadzać coś ciekawego raz na tydzień, najrzadziej co dwa tygodnie. Nie częściej jednak. Musicie liczyć się także z brakiem odpowiedzi w komentarzach… I brakiem komentarzy na Waszych blogach… Wiem, że nadużywanie internetu źle wpływa na moją formację, a mam nadzieję, że cała ta sytuacja nie odbije się na Was negatywnie ;).

Przed wyjazdem chciałbym zareklamować kilka stronek. Właściwie są to te same stronki, które możecie znaleźć na dole, w linkowni. Zacznijmy pokolei:
Jasmine – jest to moja druga strona, na której tworzymy wspólnie niekończącą się historię fantasy. Jeśli ktoś lubi pisać, zapraszam do zabawy!
Blog Fudiego, czyli blog nie taki jak ten – to pamiętnik znajomego satanisty ;). Jeśli kogoś nie przeraża ciemna strona mocy – niech zajrzy…
Qrczak Sznapi i Qrczak Drakulak – dwa blogi kochanych Qrczaków nie będące wśród tych mylogowych.

Forum młodzieżowe – to akurat moje ulubione młodzieżowe forum, na którym często biorę udział w dyskusjach.

No i wreszcie ulubione:

Makota, Bartek i Qrczak Expugnis to rada rządząca Stowarzyszenia Niepodległych Qrczaków, a zarazem moi najbliżsi przyjaciele, których kocham jak rodzeństwo (jeden z nich to faktycznie mój brat). Dzięki, Qrczaki, za wszystko i za wczorajszego grilla też!

Karol to jeszcze jeden z naszych zwariowanych Qrczaków.
Animaedimidium, Serafinka oraz Ania to grupka kochanych dziewcząt wspierających mnie mocno swoją wiarą i nadzieją, czasem tylko wykłócających się o szczegóły ;).
Qrczak Magda, prowadząca Boski blog i nie waham się pisać go dużą literą. Można zaliczyć i do Qrczaków i do kochanych dziewcząt.
I wreszcie Nasze Powieści to blog o tematyce podobnej do Jasmine. Bardzo ulubiony.

Jeśli chcecie dostać się pod któryś z tych adresów, kliknijcie na jego nazwę, albo złapcie go w linkach!

Tak więc znikam. Znikam i dziękuję Wam wszystkim. Dziękuję tym którzy mnie czytają stale, tym którzy czytają na wyrywki, tym którzy komentują i tym, którzy nie komentują nigdy. Dziękuję głównie Makocie, która zrobiła mi szablon, Bartkowi i Expugnisowi za to że mnie gorąco wspierają. Kabaczkowi Filetowi Anecie za radość jaką mnie obdarzyła w ciągu ostatnich dni. Dziękuję Zwariowanym trzem duszyczkom – Ani Amerykance, Animaedimidium i Serafince (z których jednej jest tylko połowę) za pomoc i wsparcie. Dziękuję Magdzie „Metalowcy” za to, że powróciła do swojego Boskiego bloga. Ani mojej sąsiadce dziękuję za to, że spędziliśmy mnóstwo czasu na rozmowach o powołaniu i że kilka razy też mnie skomentowała. Sznapiemu dziękuję, że jest taka kochana i tak się cieszy na każdą kolejną notkę. Podziękowania ślę w stronę Qrczaka Recydywisty Dominiczki, której nie ma narazie wśród Qrczaczków, ale wkróte będzie… Kochamy Cię Dominiko i prosimy, pamiętaj o Qrczakach. Dziękuję Ci za długie rozmowy na skomplikowane tematy… Karolowi i Drakulakowi też dziękuję. Devis i pozostałym powieściowiczom dziękuję za miłą współpracę przy pisaniu historii i za kilka kommentów u mnie. Dziękuję Mietkowi Pijakowi który dziś komentuje jako Kamil, bo się nawrócił (sic!) i przynajmniej słabiej wali poniżej pasa. Fudi – Tobie dziękuję za szacunek do mojej prawdy która zawsze będzie prawdziwsza niż Twoja prawda, choć też ją szanuję ;). Dziękuję Coexist za to, że mi wybaczył i przyjął wybaczenie odemnie. Dziękuję też Maggie B. za podpowiedzi i porady. Bartkowi i Łukaszowi, moim największym wrogom, a zarazem najlepszym przyjaciołom dziękuję za to, że czytają to wszystko i milczą, choć czasem naprawdę chcieliby wypalić z grubej rury. Również podziękowania kieruję w stronę księdza Jarka, za to, że „ta strona jest znana” ;). I wszystkim innym, którzy są tu, czuwają, zostawiają pojedyncze komentarze i tym, którzy nie zostawiają. Dziękuję Wam, za to, że dzięki Wam ten blog działa i będzie działał. Tylko trochę rzadziej…

Ale ale! Ja nie znikam na zawsze! Dla niektórych z Was mogę wogóle nie zniknąć! Nie wspomniałem bowiem o jeszcze jednym moim, bardzo ukochanym hobby, czy, że się tak wyrażę – charyzmacie. A jest to pisanie listów! No właśnie. W komentarzach nie będę odpowiadał. Ale jeśli dostanę list odpowiem na niego z całą pewnością i radością ogromną. Więc jeśli potrzebujecie pomocy, wsparcia czy umocnienia wiary, albo zwykłej, prostej, niezobowiązującej korespondencji, piszcie:

(…)
ul. Młyńska 23/25
26-600 Radom
POLAND

(ostatnie dla ludzików zza granicy)

To wszystko. Wyjeżdżam. Wracam do domu. Będę się odzywał, a jeśli napiszecie – odezwę się na pewno. Pora wstać, bo wrzesień się kończy! Kocham Was i obiecuję swoją modlitwę. Jak tylko spowrotem wejdę w jej rytm. Niech Was Bóg błogosławi i strzeże!

Categories: Pozostałe | Tags: , , , , | 15 komentarzy

Zobacz wpisy

15 thoughts on “Wake me up when September ends

  1. sznapii

    ha jestem pierwsza, jestem pierwsza!!heh to ja kucotek! ja osobiscie skorzystam z danego adresu, tylko musze znalezc tu jakas poczte:)dzisiaj oberwalam w nos i boli mnie glowa wiec wiecej narazie nie napisze

  2. sznapii

    heh dziekuje ze o mnie nie zapomniales w notce:):*

  3. Hej, szkoda ze juz nie bedziesz pisal tak czesto, dobrze mi sie to wszystko czytalo. List juz prawie skonczylam pisac. Dziekuje ze nie zapomniales o mnie w notce. 3maj sie Mateusz, powodzenia!!
    ~*~Ania~*~

  4. Dla wszystkich którzy już przeczytali – mały edit w linkach i pozdrowieniach. A teraz przepraszam wszystkich, których pominąłem…

  5. No my się już żegnaliśmy, ale od przybytku głowa nie boli, więc raz jeszcze:
    Do zobaczenia! :)
    Poza tym co już napisałam, kompletnie nie wiem jak to skomentować…o i dziękuję, że o mnie też nie zapomniałeś :P

  6. Qrcze nie wiem od czego zaczac, moze na poczatek Bardzo Ci dziekuje ze i mnie nie pominoles !! Czuc w tej notce jakas moc, radosc, Cieszymy sie wszyscy Twoim szczesciem. Naprawde wspaniala notka, i nawet pomimo tego ze bedziesz rzadziej pisal to nie masz sie o co martwic bo i tak bedziemy czesto wchodzic :]
    Wiec Qrczaki i jajka, Skrzydla w gore i spierwamy:
    „żegnamy Cie, alleluja”
    ewentulanie:
    „nasz Przyjacielu, nasz przycielu, badz zawsze z Nami „(mala modyfikacja ;D )

  7. Lobi

    Ja chciałam powiedzieć tylko tyle, że podziwiam Cię. Podziwiam Cię za to jaki jesteś, tzn pełen wiary, której mi niestety nader często brakuje. Opisujesz wszystkie rzeczy z takim entuzjazmem, radością życia, która udziela się chyba wszystkim. Z cała pewnością jesteś niesamowitym człowiekiem i mogę to powiedzieć mimo tego, że znam Cię tu chyba najkrócej i najsłabiej. Tak 3maj :)

  8. AnEcZkA

    Tam było o jakiejś Ani twojej sąsiadce ale do końca nie jestem pewna czy o mnie :P hihi, bo może i nie o mnie :P. Cieszę, się że podałeś swój adres korespondencyjny, gdyż bardzo chętnie do Ciebie napisze. Szkoda, że ten czas tak szybko płynie… w sumie tobie sprawia to radość, bo tam czujesz sie jak w domu, ale tu bedzie bez Ciebie smutno =( Pozdrawiam Cie serdecznie! Z Panem Bogiem!

  9. Posłuchaj ziooom… ja już wiem i tyle mi wystarczy… więc jak widzisz poświęcenie dla ideałów i okazywanie dobrych chęci Kościołowi… nie wystarczy… po prostu… OMG nc…

  10. Zwracam się do wszystkich, którzy mieli pisać listy. Właśnie dostałem od Mateusza telefon by nie wysyłać żadnych listów na podany adres !!

    TO NIE JEST ŻART !!

  11. dzieki Mateusz, za to, ze nie zapomniales o mnie, za pozdrowienia i za wszytstko
    ……. :)) za tyle komentarzy na moim blogu ;D jesteś chyba jedyną osobą która tam skomentowała z własnej woli :)) no hehehehe :] tak bardzo nie wiem co powiedziec… kurcze, słow mi brakuje :D zawsze tylko ciągle gadam i gadam a teraz :))) hehe. ale mam nadzieje że w Radomi bodajze, będzie Ci dopsz :] i woogóle :D pozdrawiam i z Bogiem :))

  12. Fudi

    Kurde i z kim ja teraz będę poglądy wymieniał;( He he znajomy Satanista a to dobre ciekawe, co by było jakby się przełożeni dowiedzieli, z kim trzymasz;) No to powodzenia w seminarium. Nie będę oryginalny, jeżeli ci podziękuje. Mamy inne spoglądanie na świat, ale jaki byłby sens gdyby wszyscy ludzie myśleli tak samo. Widzisz przynajmniej teraz będziesz miał, kim wiernych straszyć;) „ A jak nie będziecie słuchać Boga to wtedy przyjdzie Fudi i was za szlachtuje”;) Ale i tak moja prawda jest prawdziwsza i kropka!!! Do kolejnej notki kiedyś tam.

  13. Szkoda, że wyjeżdżasz… nie miałam czasu Cię lepiej poznać. Wierze jednak, ze tak jak piszesz bedziesz z nami duchem(ale bądź także blisko Boga). I mocno trzymam kciuki za wyjście z nałogu internetowego… wiem jak bardzo jest to trudne, bo sama mam z tym problem. ;/
    Pozdrawiam i dziękuje za notki i wskazówki.:)
    trzymaj się!:)

  14. Olkaaaa

    „Uważaj, gdzie krok swój postawisz, i wszystkie twe drogi, niech będą pewne.”

    To tez z Biblii…

  15. Gdy Bym Na Samym Początku Wiedział Kim Jesteś To Bym Z Chęcią Czytał Twoje Notki :) Bo Osobiście Się Przyznam Do Tego Że Tą Przeczytałem W Całości I Mam Nadzieję Nadal Czytać Twoje Notki :) Chociaż Szkoda Że Trochę Żadziej :) No I Dzięki Że Mnie Nie Ominąłeś Chociaż Chyba Najmniej O Sobie Wiemy :) A Twoja Wiara Jest Pełna Podziwu… Bo Ja Się Nie Umiem Przełamać… I Wzmocnić W Wierze :( Ale Może Kiedyś Mi To Wyjdzie Bo Mam Chyba Jeszcze Dużo Czasu Przed Sobą :) A Co Do Nałogu To Też Podziwiam… Bo Ja Nie Umiałbym Żyć Gdybym Nie Spędził Minimum 2 Godzin Przed Komputerkiem :) Chociaż Czasem Nie Potrzebnie Ale Tak Jakoś Zawsze Go Włanczam :) Szkoda Że Na Ten Adres Co Podałeś Nie Można Pisać Bo Z Chęcią Bym Napisał :) Nie Wiem Co Jeszcze Napisać Po Prostu Powiem „Do Zobaczenia” =]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s